Journal №1 (37) vol. 2 / 2021|KELM

WYKAZ ZAŁĄCZONYCH PLIKÓW

ATITUDY MORALNE JAKO PODSTAWOWY POZIOM SAMOŚWIADOMOŚCI ZAWODOWEJ PRZYSZŁEGO NAUCZYCIELA

Olha Sydorovych, Nadiia Hapon

Olha Sydorovych, asystent Katedry Edukacji Specjalnej i Pracy Socjalnej Lwowskiego Uniwersytetu Narodowego imienia Iwana Franki (Lwów, Ukraina)
Nadiia Hapon, doktor nauk filozoficznych, profesor, profesor Katedry Psychologii Lwowskiego Uniwersytetu Narodowego imienia Iwana Franki (Lwów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-4420-5748; ORCID ID 0000-0002-8699-2420
Anotation. W artykule przedstawiono autorski model atitudy samoświadomości zawodowej przyszłych nauczycieli. Podsumowano badania rodzajów atitud samoświadomości tworzących odrębną indywidualną filozofię moralną i określających relacje etyczne. Analiza profesjogramu specjalisty edukacji uniwersyteckiej pozwoliła nakreślić najbardziej niekonstruktywne (niekorzystne) i konstruktywne (korzystne) atitudy do misji nauczyciela. Zarysowane są niekonstruktywno-utopijne atitudy samoświadomości: manipulalistyczne, narcystyczne, relatywistyczne i utylitarystyczne. Scharakteryzowano konstruktywną i realistyczną konfigurację atitud, odpowiadającą humanistycznej roli nauczyciela: antycypacyjna, empatyczna, altruistyczna, „złota zasada” (norma wzajemności) atitudy. Przeprowadzono analizę rodzajów atitud moralnych lub postaw samoświadomości na kosztach życia, które stanowią podstawę samoświadomości zawodowej nauczyciela. Przedstawiono konsekwencje niekonstruktywno-utopijnej i perspektywy kształtowania konstruktywno-realistycznych konfiguracji atitud samoświadomości przyszłego nauczyciela dla relacji pedagogicznych i systemu edukacyjnego jako całości.
Keywords: atitudy moralne, samoświadomość, przyszli nauczyciele, konstruktywne nastawienie

TEKSTOWY WYMIAR DYSKURSU MUZYCZNEGO: ASPEKT TEORETYCZNY

Iryna Piatnytska-Pozdniakova

doktor historii sztuki, docent Katerdry Sztuki Muzycznej
Mikołajowskiego Uniwersytetu Narodowego imienia Wasyla Suchomłynskiego (Mikołajów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-7211-1602
Anotation. Artykuł poświęcono złożonej problematyce dyskursu muzycznego, który funkcjonuje w warunkach praktyki artystycznej, realizując się na poziomie tekstów, przybierając różnorodne formy. Metodologia polega na zmianie perspektywy analitycznej, która pozwala zidentyfikować i przeanalizować cechy merytoryczne dyskursu muzycznego. Nowością naukową jest identyfikacja mechanizmów interakcji między dyskursem a tekstami muzycznymi. Wyniki badań. Skupiono się na dyskursie muzycznym jako zdarzeniu stałym, w którego kontekście teksty muzyczne przybierają formę wydarzeń rezonansowych i przyczyniają się do odnowy tradycji muzycznych. Praktyczne znaczenie. Wyniki badań mogą być wykorzystane do dalszych badań i opracowywań materiału, na wykładach z teorii ukraińskiej kultury muzycznej.
Keywords: dyskurs, dyskurs muzyczny, podejście analityczne, przestrzeń tekstowa kultury muzycznej

TWÓRCZOŚĆ WOKALNO-PERFORMATYWNA WE WSPÓŁCZESNEJ PRZESTRZENI ARTYSTYCZNEJ

Yang Feiyu

aspirant Katedry Sztuk Pięknych, Muzykologii i Kulturoznawstwa
Sumskiego Państwowego Uniwersytetu Pedagogicznego imienia A.S. Makarenki (Sumy, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-2542-5828
Anotation. Artykuł podkreśla problem twórczości wokalno-performatywnej we współczesnej przestrzeni artystycznej. Autor bada cechy współczesnego okresu rozwoju performacji wokalnej, kładzie nacisk na proces interakcji twórczości wokalno-performatywnej i czynników społeczno-kulturowych. Szczególną uwagę zwraca się na uwzględnienie wpływu na współczesną performację wokalną nagrań dźwiękowych, a także charakterystykę zmian, jakie zaszły dzięki temu w sztuce wokalno-performatywnej. Określa się rolę i znaczenie inżyniera dźwięku w procesie nagrywania dźwięku, jego wpływ na ostateczną wersję interpretacji, scharakteryzowano środki, które posiada i które mają istotny wpływ na proces twórczy piosenkarza.
Keywords: twórczość wokalno-performatywna, współczesna przestrzeń artystyczna, nagrywanie, inżynier dźwięku, interpretacja muzyczna

UTWORZENIE KOMPLEKSU REHABILITACYJNEGO DLA DZIECI Z IMPLANTEM ŚLIMAKOWYM: INNOWACJE I PERSPEKTYWY

Olha Ivanchenko

aspirantka Katedry Filozofii Społecznej i Zarządzania
Zaporoskiego Uniwersytetu Narodowego (Zaporoże, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-7148-0289
Anotation. Celem publikacji jest analiza podstawowych założeń koncepcyjnych stworzenia i funkcjonowania kompleksu rehabilitacyjnego dla dzieci z implantem ślimakowym. W procesie tworzenia artykułu wykorzystano metody analizy, syntezy, indukcji, dedukcji, narracji, typologii, porównawczego, logicznego, futurystycznego, prognozowania, wtórnego przetwarzania informacji, ankietowania online, wywiadu pogłębionego oraz analizy treści. W artykule dowiedziono, że rehabilitację dzieci z implantacją ślimakową należy przeprowadzać w wyspecjalizowanej placówce – kompleksie rehabilitacyjnym – w których dzieci z implantem ślimakowym mają możliwość przejścia kursów słuchowych, mowy, psychospołecznej fizycznej rekonwalescencji, poprzez otrzymanie lekarskich, psychologicznych, poznawczych, animacyjno-kulturowych, fizjoterapeutycznych i socjalnych usług. Podkreśla się, że on przejawem syntezy ośrodka rehabilitacyjnego i parku, co stwarza warunki do łączenia zajęć typu szkolnego i zewnętrznego (plenerowego). Autorka zwraca szczególną uwagę na fakt, że podstawy procesu rehabilitacji dzieci z implantacją ślimakową na terenie placówki powinny opierać się na metodzie werbo-tonalnej, rytmice słuchowej, logorytmice, technikach estetoterapii oraz ekoterapii. Słowa kluczowe: implantacja ślimakowa, kompleks rehabilitacyjny, metoda werbo-tonalna, arteterapia, estetoterapia.
Keywords: implantacja ślimakowa, kompleks rehabilitacyjny, metoda werbo-tonalna, arteterapia, estetoterapia

ADMINISTRACJA PUBLICZNA W DZIEDZINIE KULTURY JAKO ŚRODEK IDEOLOGIZACJI SPOŁECZEŃSTWA

Oleh Chechel

doktor nauk w zakresie administracji publicznej, docent, profesor
Instytutu Administracji Publicznej i Polityki Kadrowej Narodowej Akademii Kadr Kierowniczych Kultury i Sztuki (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-5092-9593
Anotation. Artykuł poświęcono problematyce praktycznej realizacji wpływów publiczno-zarządczych na sferę kultury w celu wprowadzenia przez ideologa do świadomości społecznej. Ujawnia treść i możliwości administracji publicznej ze szczególnym uwzględnieniem ideologizacji społeczeństwa ukraińskiego. Analizowane są możliwości i obszary zastosowania wpływów publiczno-zarządczych w środowisku kulturowym, które zapewniają maksymalną skuteczność procesów ideologizacji społeczeństwa. Badany jest problem możliwości i celowości kształtowania ideologii państwowej i jej propagowania poprzez sferę kulturową. Udowodniono potrzebę intensyfikacji wpływu państwa na procesy kulturowe w celu kształtowania takich ideologów, które są w stanie podnieść poziom tożsamości i tożsamości narodowej narodu ukraińskiego.
Keywords: administracja publiczna w sferze kultury, środowisko kulturalne, wpływy publiczno-zarządcze, stosunki publiczno-prawne, publiczne instytucje kultury

WYBRANE ASPEKTY OKREŚLANIA CECH I RODZAJÓW CERTYFIKATÓW HIPOTECZNYCH

Mariya Baurda

asystent Katedry Prawa Cywilnego
Narodowego Uniwersytetu „Odeska Akademia Prawnicza” (Odessa, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-1161-9784
Anotation. W artykule przeanalizowano pojęcia i rodzaje certyfikatów hipotecznych. Należy zauważyć, że w obecnych warunkach, gdy gospodarka większości krajów charakteryzuje się brakiem równowagi i pogorszeniem wskaźników makroekonomicznych, spadkiem aktywności gospodarczej, w tym z powodu niekorzystnego wpływu zagranicznej koniunktury gospodarczej, jednym z głównych warunków rozwoju gospodarki kraju i poprawy dobrobytu ludności jest rozwój budownictwa mieszkaniowego i poprawa mechanizmów długoterminowego udzielania pożyczek. Jak pokazuje doświadczenie innych krajów, hipoteczny kredyt mieszkaniowy jest jednym z niezawodnych i skutecznych sposobów przyciągnięcia prywatnych inwestycji w dziedzinie mieszkaniowej, a wsparcie jego rozwoju przyczynia się do zwiększenia wypłacalnego popytu ludności. W skali państwa rozwój mechanizmu hipotecznych kredytów mieszkaniowych pozwala osiągnąć i utrzymać równowagę między interesami społeczeństwa, polegającą na poprawie warunków mieszkaniowych, systemu bankowego i kredytodawców, którzy są zainteresowani wydajnością i rentownością działalności.
Keywords: kredyt hipoteczny, emitent, pożyczka, zabezpieczenie, kredyt, papiery wartościowe, rynek papierów wartościowych, rynek hipoteczny, obligacje hipoteczne, certyfikaty hipoteczne

PRZESTRZEŃ INFORMACYJNA JAKO CZYNNIK WPŁYWAJĄCY NA ZACHOWANIA WYBORCZE WYBORCÓW

Viktor Berezenko

aspirant Katedry Psychologii Prawnej
Narodowej Akademii Spraw Wewnętrznych (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-4881-4559
Anotation. W artykule przedstawiono wyniki teoretycznego uogólnienia i empirycznego badania wpływu przestrzeni informacyjnej na zachowania wyborcze wyborców we współczesnej Ukrainie. Uzasadniono, że możliwości kształtowania świadomości polityczno-prawnej wyborców są dziś najbardziej reprezentowane w wirtualnym świecie (Internet, sieci społecznościowe), którego popularność przewyższa wpływ wszystkich innych mediów. W związku z tym na elektorat mają wpływ nie tyle rzeczywiste działania i zachowania polityków, o ile ich zasięg w Internecie, czyli produkty informacyjne tworzone przez polityków. W ramach wybranej koncepcji obrazu powstaje pogląd o polityce/sile politycznej jako o tych, którzy są w stanie uratować państwo przed deprywacją i pomóc ludziom osiągnąć jakościowo nowy standard życia. Równolegle podejmowane są starania o zdyskredytowanie innych polityków, co pozwala na ich tle wyglądać jeszcze lepiej. Innym aspektem problemu wpływu psychologicznego jest to, że istnieje przesłanie osądów emocjonalnie zabarwionych, a nie obiektywnego stanu rzeczy. W związku z tym zamiast informowania następuje manipulacja: narzucenie postawy wobec wydarzeń życia społecznego w przeciwieństwie do umożliwienia wyciągania własnych wniosków.
Keywords: przestrzeń informacyjna, produkty informacyjne, wpływ psychologiczny, zachowania wyborcze, świadomość polityczno-prawna, technologia polityczna, wizerunek, manipulacja.

NIEZAREJESTROWANY WZÓR PRZEMYSŁOWY JAKO SPOSÓB OCHRONY PROJEKTÓW W BRANŻY MODY

Mariia Bychkovska

aspirantka Katedry Własności Intelektualnej
Kijowskiego Uniwersytetu Narodowego imienia Tarasa Szewczenki (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-5801-3539
Anotation. Niniejsza praca poświęcona jest kompleksowemu badaniu kwestii specyfiki zapewnienia ochrony prawnej niezarejestrowanych projektów w branży mody. Zdefiniowano istotę i treść natury prawnej niezarejestrowanych projektów w branży mody. Podano definicję zarejestrowanego wzorca przemysłowego i niezarejestrowanego wzorca przemysłowego. Przeanalizowano kwestie kształtowania się i obecnego stanu normatywnej ochrony praw własności intelektualnej do niezarejestrowanego wzorca przemysłowego uważanego za jeden ze sposobów ochrony projektów w branży mody. Określono i zbadano podstawowe warunki przyznawania ochrony prawnej niezarejestrowanemu wzorcowi przemysłowemu. Rozważono różne podejścia dotyczące możliwości uzyskania skumulowanej ochrony w zakresie projektowania w branży mody, która istnieje w różnych krajach świata. Na podstawie przeprowadzonych badań wyciągnięto wnioski na temat pozytywnych i negatywnych skutków w przypadku wykorzystania niezarejestrowanego wzorca przemysłowego do ochrony wzorów w branży mody.
Keywords: własność intelektualna, niezarejestrowany wzór przemysłowy, ochrona kumulacyjna, moda, ochrona praw, nowość.

ROLA I MIEJSCE ZABEZPIECZENIA OPERACYJNO-POSZUKIWAWCZEGO W ORGANIZACJI DZIAŁALNOŚCI SŁUŻBOWO-BOJOWEJ NARODOWEJ POLICJI

Serhii Bolshakov

adiunkt Katedry Szkolenia Taktyczno-Specjalnego
Dniepropetrowskiego Państwowego Uniwersytetu Spraw Wewnętrznych (Dniepr, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-2237-7370
Anotation. W artykule na podstawie krytycznej analizy obowiązującego prawa regulującego stosunki społeczne w sektorze bezpieczeństwa i obrony państwa przeanalizowano regulacje prawne dotyczące działań służbowych i bojowych Narodowej Policji Ukrainy oraz określono rolę i miejsce zabezpieczenia operacyjno-poszukiwawczego w ich organizacji. Ustalono, że kwestia definicji, treści i interpretacji pojęcia „zabezpieczenie operacyjno-poszukiwawcze” została podniesiona tylko w ramach postępowania karnego, dowodów, bezpieczeństwa uczestników postępowania karnego, działań dochodzeniowych. Kwestii operacyjno-poszukiwawczego zabezpieczenia działań bojowych i ochronnych sektora bezpieczeństwa i obrony Ukrainy w ogóle i zwłaszcza Narodowej Policji nie udzielono wystarczająco dużo uwagi, a istnieje tylko kilka prób zbadania tego zjawiska podczas wykonywania niektórych zadań specjalnych. Zabezpieczenie operacyjno-poszukiwawcze działań służbowych i bojowych Narodowej Policji jest bezpośrednim przedłużeniem zadań codziennej działalności operacyjno-poszukiwawczej, ale wraz ze zmianą priorytetów w celu rozwiązania zapobiegawczych, aktywnych środków przeciwdziałania i finalizacji zadań operacji policyjnych.
Keywords: Bezpieczeństwo narodowe, działalność służbowo-bojowa, Narodowa Policja, działalność operacyjno-poszukiwawcza, zabezpieczenie operacyjno-poszukiwawcze.

ZASADY MORALNE WSPÓŁDZIAŁANIA ŚLEDCZEGO Z PRZEDSTAWICIELAMI JEDNOSTKI OPERACYJNEJ W POSTĘPOWANIU KARNYM UKRAINY

Mykola Borysenko

kierownik Działu ds. Zapobiegania i Wykrywania Korupcji
Ministerstwa Polityki Społecznej Ukrainy (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-4953-1227
Anotation. Artykuł poświęcono wyjaśnieniu kwestii moralności podczas profesjonalnej komunikacji między śledczym a funkcjonariuszami operacyjnymi w postępowaniu karnym Ukrainy. Normy moralności wpływają bezpośrednio i codziennie na podejmowanie decyzji przez osoby pełniące funkcje karno-procesowe oraz na otoczenie. W rezultacie w procesie rozwoju społecznego państwa ukraińskiego ujawnia się tendencja do harmonizacji mechanizmów wzajemnego przenikania się moralności i prawa, co wiąże się z charakterem kultury i stopniem cywilizowania społeczeństwa. Moralność jest bardziej ruchliwa niż prawo, dlatego ciągle wymaga zmian w prawie. Procesowa i nieprocesowa interakcja śledczego z jednostkami operacyjnymi ma celowy charakter i stanowi ścisły konglomerat. Stwierdzono, że biorąc pod uwagę charakter i zakres publicznego zagrożenia wykroczenia karego, interakcja może być krótkotrwała i długotrwała. W zależności od regulacji prawnych formy współdziałania są procesowe (prawne) i nieprocesowe (organizacyjne), a uzgodniona i operacyjna współdziałanie śledczego z jednostkami Narodowej Policji jest kluczem do pomyślnego wykonania zadań postępowania karnego.
Keywords: niebezpieczeństwo publiczne, wykroczenie karne, współdziałanie, udowodnienie, śledczy.

CECHY OCENY PRZEZ PROKURATORÓW OPINII BIEGŁEGO ZAWIERAJĄCEJ WNIOSKI O NIEMOŻNOŚCI ROZWIĄZANIA KWESTII MERYTORYCZNYCH (PRAKTYKA REPUBLIKI BIAŁORUSI)

Andrei Borovik, Aleksandr Rubis

Andrei Borovik, kandydat nauk prawnych, docent, akademik Akademii Nauk Administracyjnoprawnych, profesor Katedry Nauk Karno-Prawnych i Administracyjnoprawnych Międzynarodowego Uniwersytetu Ekonomiczno-Humanistycznego imienia akademika Stepana Demianchuka (Równe, Ukraina)
Aleksandr Rubis, doktor nauk prawnych, profesor, profesor Katedry Procesu Karnego Zakładu edukacyjnego Akademii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi (Mińsk, Republika Białorusi)
ORCID ID: 0000-0003-1834-404X
Anotation. Opinia eksperta jest najważniejszą i najczęstszą formą stosowania specjalistycznej wiedzy o znaczeniu dowodowym w postępowaniu karnym. Los uczestników postępowania i całej sprawy zależy w większości przypadków od skuteczności wykrywania, usuwania i utrwalania śladów przestępstwa, przestrzegania procedury wyznaczenia i przeprowadzania ekspertyz sądowych, a także od stosowanych środków i metod tych badań. Wszelkie dane faktyczne uzyskane w procesie badania eksperckiego powinny przede wszystkim być kategorią obiektywną. Ocena tej wiedzy oznacza możliwość sprawdzenia względności, dopuszczalności i wiarygodności zarówno samego procesu wiedzy kryminalistycznej, jak i jego wyników przedstawionych we wnioskach. Jedna z najtrudniejszych sytuacji czynności prokuratora w zakresie oceniania jest badanie i analiza opinii biegłego, zawierających wnioski o niemożności rozstrzygnięcia sprawy (spraw) merytorycznej. W praktyce egzekwowania prawa takie ustalenia zostały nazwane NBM – nie było to możliwe. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że obecność w opinii ekspertów wniosków zawierających sformułowania NBM minimalizuje samą możliwość skutecznej oceny przeprowadzonego badania, ponieważ badanie to z tego czy innego powodu nie było możliwe do prawidłowego przeprowadzenia. Taki osąd jest jednak błędny. Zgodnie z obowiązującym prawem Republiki Białorusi (Kodeksu Postępowania Karnego Republiki Białorusi, 1999) podstawami NBM mogą być następujące przypadki: ograniczenia granic specjalistycznej wiedzy biegłego; zapewnienie inicjatorem wyznaczenia ekspertyzy nieodpowiednich (niewystarczających) materiałów do badań; stan nauki i praktyki biegłych; brak wymaganej bazy narzędzi, itp. – w całości lub osobno nie pozwala biegłemu odpowiedzieć rzeczowo na pytania. Taki wynik jak NBM można uzyskać z reguły tylko na ostatnim etapie badania – na etapie oceny wyników badania i formułowania wniosków. NBM jest formą ustaleń eksperta, które powinny być sformułowane na podstawie analizy wyników uzyskanych podczas przeprowadzenia wszystkich wcześniejszych etapów badania, wyjaśnienia obecności i pochodzenia ustalonych faktów (dowodów), oceny tych faktów w celu wyjaśnienia przyczyn ich pochodzenia i zidentyfikowania wystarczających podstaw do potwierdzenia lub odrzucenia wyników przeprowadzonego badania (Averianova, 2012: 135). Innymi słowy, można uzyskać wniosek NBM dopiero po przeprowadzeniu pełnego badania eksperckiego, niezawodnie upewniając się, że nie można rozwiązać niektórych problemów. Ale w praktyce egzekwowania prawa, zwłaszcza przy wdrażaniu procesów ścigania karnego, bardzo często szczególnie dotkliwa jest kwestia uzyskania niektórych badań kryminalistycznych i eksperckich, a opinia o niemożności rozwiązania konkretnych problemów niesie podwójne niebezpieczeństwo dla procesu dowodowego: po pierwsze, cenny czas, który w pewnym sensie został niepotrzebnie zmarnowany na badanie eksperckie, mógł zostać utracony; po drugie, wnioski NBM pociągają za sobą jeszcze większą niepewność, która nie może przyczynić się do prawidłowego podejmowania dalszych decyzji procesowych. W związku z tym taka opinia biegłego powinna być najdokładniej zbadana przez prokuratora.
Keywords: opinie biegłego; ekspertyza; niemożność rozstrzygnięcia spraw merytorycznych; przeprowadzenie badania.

OGRANICZANIE PRAW I WOLNOŚCI CZŁOWIEKA W DZIAŁALNOŚCI POLICJI: DOŚWIADCZENIA ZAGRANICZNE

Yulianna Vityk

aspirantka Katedry Prawa Konstytucyjnego i Praw Człowieka
Narodowej Akademii Spraw Wewnętrznych (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-4474-3717
Anotation. Pomimo faktu, że obowiązujące prawo Ukrainy ma pewien dysonans w regulowaniu procedur prawnego ograniczenia praw i wolności człowieka, a także fakt, że w działalności Narodowej Policji Ukrainy częste są fakty popełnienia naruszeń praw i wolności człowieka, pojawienie się innych negatywnych czynników związanych z zawodową działalnością policji, przeprowadzono analizę naukową i teoretyczną, po pierwsze, międzynarodowych dokumentów prawnych w dziedzinie praw i wolności człowieka, po drugie, pewnych zagranicznych teoretycznych koncepcji rozwoju i zrozumienia podstaw i zasad, w celu sformułowania pozytywnego doświadczenia teoretycznego i prawnego, z możliwością dalszego wprowadzenia go w działalność Narodowej Policji Ukrainy przy jednoczesnym zapewnieniu przestrzegania praw i wolności człowieka.
Keywords: ograniczenie praw i wolności, działalność policyjna, zasada proporcjonalności, cel uzasadniony, minimalna ingerencja w realizację praw lub wolności.

HISTORIOGRAFIA BADAŃ NAD POSTACIĄ AUGUSTYNA WOŁOSZYNA W UKRAIŃSKIEJ NAUCE

Mykhailo Herevych

wykładowca Katedry Teorii i Historii Państwa i Prawa Wydziału Prawa
Państwowej Szkoły Wyższej „Użhorodzki Uniwersytet Narodowy” (Użhorod, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-0842-2828
Anotation. Artykuł poświęcono problematyce historiografii badań nad postacią Augustyna Wołoszyna w nauce ukraińskiej. Celem artykułu jest scharakteryzowanie głównych badań naukowych twórczej postaci A. Wołoszyna, wybranie obiecujących kierunków dalszych badań naukowych nad jego poglądami polityczno-prawnymi, opiniami na temat historii rozwoju Zakarpacia i edukacji kraju. Metodami badawczymi są metody ogólne naukowe i specjalne prawne. Wybitną postacią w najnowszej historii państwa i prawa Ukrainy przełomu XIX i pierwszej połowy XX wieku jest Augustyn Wołoszyn (1874 – 1945). Niewątpliwie znaczący jest jego wieloaspektowy wkład w kulturę ukraińską jako profesjonalnego duchownego, pedagoga i naukowca, teoretyka i praktyki myśli pedagogicznej i religijnej, głównego organizatora i mecenasa ruchu edukacyjno-kulturalnego na Zakarpaciu pierwszej połowy XX wieku. Po dokładnej analizie aspektów historiograficznych i źródłowych jednocześnie zauważamy: wśród badaczy dziedzictwa A. Wołoszyna wyróżnia się niewielka grupa krytyków, przede wszystkim wśród humanitarystów (historyków i politologów), którzy charakteryzują postać nie wystarczająco głęboko lub stronniczo rozważają poszczególne dyskusyjne aspekty wieloaspektowego dziedzictwa A. Wołoszyna jako człowieka, obywatela, kapłana, nauczyciela, naukowca, polityka.
Keywords: A. Wołoszyn, poglądy polityczne i prawne, Ukraina Karpacka, procesy budowy państwa, partie polityczne, budowa państwa ukraińskiego.

DEFINITYWNY ELEMENT ZABEZPIECZENIA ADMINISTRACYJNO-PRAWNEGO WSPÓŁDZIAŁANIA SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH Z ORGANAMI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ I SPOŁECZNOŚCIĄ

Oleh Hresko

Student
Naukowo-Badawczego Instytutu Prawa Publicznego (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-4149-4530
Anotation. W artykule ujawniono i przeanalizowano definitywny element zabezpieczenia administracyjno-prawnego współdziałania sądów administracyjnych z organami administracji publicznej i społecznością. W szczególności przeanalizowano ogólną kategorię „zabezpieczenie”, oraz zbadano naukowe podejścia do takich kategorii prawnych, jak „zabezpieczenie prawne” i „zabezpieczenie administracyjno-prawne”. Wyjaśniono, że wsparcie administracyjnoprawne to zespół działań podmiotów administracji publicznej, zapewniających normalną działalność państwa poprzez publikowanie aktów prawnych i przepisów władzy oraz wykonywanie innych działań o charakterze organizacyjnym i administracyjnym w celu wpływu na stosunki społeczne i ochronę interesów osób fizycznych i prawnych. Ustalono, że administracyjno-prawne zabezpieczenie współdziałania sądów administracyjnych z organami administracji publicznej i społecznością jest kompleksowym systemem, który składa się z zestawu norm prawa administracyjnego regulujących działalność organów władzy publicznej w celu stworzenia odpowiednich warunków do współdziałania sądów administracyjnych z organami administracji publicznej i społecznością, a także bezpośrednie procedury takiej interakcji
Keywords: zabezpieczenie administracyjno-prawne, sądy administracyjne, stan prawny, zabezpieczenie prawne, współdziałanie, organy administracji publicznej.

ROK 1939 W ORGANIZACJI I DZIAŁALNOŚCI MILICJI UKRAINY JAKO PODSYSTEMU NKWD ZSRR

Volodymyr Hrechenko, Serhii Kozin, Vasyl Rossikhin

Volodymyr Hrechenko, doktor nauk historycznych, profesor, Zasłużony Pracownik Oświaty Ukrainy, kierownik Katedry Dyscyplin Społeczno-Humanistycznych Charkowskiego Narodowego Uniwersytetu Spraw Wewnętrznych (Charków, Ukraina)
Vasyl Rossikhin, doktor nauk prawnych, profesor, Zasłużony Pracownik Oświaty Ukrainy, Prorektor ds. Pracy Innowacyjno-Korporacyjnej i Administracji Charkowskiego Narodowego Uniwersytetu Radioelektroniki (Charków, Ukraina)
Serhii Kozin, kandydat nauk prawnych, starszy wykładowca Katedry Teorii i Historii Państwa i Prawa Narodowego Uniwersytetu Zasobów Biologicznych i Zarządzania Przyrodą Ukrainy. (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-6046-0178, ORCID ID 0000-0001-7640-4579, ORCID ID 0000-0003-3423-8896
Anotation. W artykule omówiono kwestie związane ze zmianami w strukturze organizacyjnej NKWD i głównymi aspektami działalności milicji w 1939 r. – w roku, w którym wybuchła II wojna światowa i nastąpiła aneksja Zachodniej Ukrainy i jej przyłączenie do Ukraińskiej SRR. Problemy te są niedostatecznie zbadane w literaturze historyczno-prawnej. Podkreślono zagadnienia dotyczące wzmocnienia organizacyjnego i działalności Państwowej Inspekcji Samochodowej, szkolenia kadr dla policji. Pokazano, w jaki sposób przeprowadzono przeciwdziałanie niektórym rodzajom przestępstw, w szczególności w sferze gospodarki. Wszystkie główne aspekty działalności milicji były upolitycznione, co było charakterystyczne dla tamtych czasów. Ustalono, że w 1939 r. milicja na Ukrainie, jako składnik NKWD, przeszła pewną transformację i zmiany w strukturze. Zmiany te dotyczyły głównie działalności Państwowej Inspekcji Samochodowej, która zintensyfikowała prace nad zapewnieniem bezpieczeństwa ruchu drogowego. Okazało się to przede wszystkim w opracowywaniu i wdrażaniu ogólnych „Przepisów Ruchu Drogowego”. Podjęto próbę usprawnienia działalności śledztwa karnego poprzez jego podział na część operacyjno-poszukiwawczą i śledczą. Do kolejnych zmian doszło w mundurach policyjnych, które próbowano uczynić wygodniejszymi. Przeprowadzono szeroko zakrojone prace nad utworzeniem zarządów NKWD i organów milicji w przyłączonych do ZSRR regionach Zachodniej Ukrainy. Miały one stać się przede wszystkim podstawą wprowadzenia sowieckiego reżimu totalitarnego. Działalność wieloaspektowa była prowadzona w celu przeciwdziałania przestępczości, w tym w sferze gospodarczej, chociaż nie można jej nazwać całkiem udaną.
Keywords: Ukraina, rok 1939, milicja, przeciwdziałanie przestępczości, ochrona porządku publicznego.

ADMINISTRACYJNO-PRAWNE PROBLEMY DOSTĘPU DO SŁUŻBY W JEDNOSTKACH SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO

Kimal Huseinov

student Katedry Prawa Administracyjnego, Prawa i Postępowania Karnego Międzynarodowego
Uniwersytetu Biznesu i Prawa (Chersoń, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-3301-5095
Anotation. Celem artykułu jest analiza problemów administracyjno-prawnych obywateli Ukrainy powstających w procesie realizacji prawa dostępu do służby w jednostkach samorządu terytorialnego. Zaproponowano, aby uznać, że warunki realizacji prawa do służby w jednostkach samorządu terytorialnego są warunkami określonymi przepisami prawa administracyjnego i konstytucyjnego, których obecność zapewnia obywatelowi możliwość realizacji subiektywnego prawa należącego do niego, a ograniczenie realizacji prawa dostępu do służby w jednostkach samorządu terytorialnego to okoliczności przewidziane w prawie administracyjnym, w których czasie istnienia obywatel tymczasowo nie ma możliwości realizacji subiektywnego prawa należącego do niego. Okazało się, że architektonika Ustawy Ukrainy „O służbie w jednostkach samorządu terytorialnego” przekonuje o konieczności oddzielenia warunków realizacji prawa do służby w jednostkach samorządu terytorialnego od ograniczeń realizacji tego prawa. Analiza Projektu Ustawy „O służbie w jednostkach samorządu terytorialnego” numer rejestracyjny 1223 z dnia 2 września 2019 r. wskazuje, że nie dokonuje się w niej rozgraniczenia regulacji prawnej warunków realizacji prawa do służby w jednostkach samorządu terytorialnego oraz ograniczeń w realizacji tego prawa.
Keywords: prawo do służby w jednostkach samorządu terytorialnego, służba w jednostkach samorządu terytorialnego, wybrani urzędnicy samorządowi, pracownicy jednostek samorządu terytorialnego, stosunek prawny do służby w jednostkach samorządu terytorialnego, władza publiczna.

STATUS PRAWNY OSOBY SAMOZATRUDNIONEJ JAKO PODMIOTU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH

Tatiana Zhovnir

aspirant Katedry Prawa Pracy
Narodowego Uniwersytetu Prawniczego imienia Jarosława Mądrego (Charków, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-3526-2273
Anotation. Aktualność tematu polega na tym, że w prawie ubezpieczeń społecznych trwają prace teoretyczne i regulacyjno-prawne nad reformą podejść do opracowania kręgu jego podmiotów i ich statusu prawnego. Państwo nadal pełni dziś gwarantującą i jednoczącą rolę w sferze społeczno-opiekuńczej, jednak znaczna uwaga skupia się na rozwoju niepaństwowych form zabezpieczenia społecznego, co pozwoli uczynić z niego sprawę całego społeczeństwa i każdego z osobna. Ważne jest, aby oferować, gwarantować i zachęcać wszystkich do samodzielnego uczestnictwa w systemie pokonywania ryzyka społecznego. Artykuł koncentruje się na potrzebie opracowań naukowych, teoretycznych oraz legislacyjnych w celu zbadania statusu prawnego osób samozatrudnionych jako podmiotów zapewniających ubezpieczenie społeczne, zauważono aktualizację potrzeby zapewnienia aktywnej roli takich podmiotów w świadczeniu zabezpieczenia społecznego, opracowania skutecznych form uczestnictwa osób samozatrudnionych w świadczeniu zabezpieczenia społecznego. Zaproponowano potraktowanie funkcjonowania osoby samozatrudnionej jako podmiotu świadczącego ubezpieczenia społeczne w trzech formach oraz przeanalizowano specyfikę regulacji prawnej przyznawania ubezpieczenia społecznego przez wymienione osoby w każdej z wyróżnionych form. Podkreślono niektóre kwestie statusu prawnego osób samozatrudnionych jako podmiotów świadczących ubezpieczenia społeczne.
Keywords: osoba samozatrudniona, status prawny, osobowość prawna, ubezpieczenie społeczne, osoba fizyczna-przedsiębiorca, nadzór państwowy, standardy.

SĄDOWNICTWO ADMINISTRACYJNE NA UKRAINIE: GŁÓWNE TYPY, STRUKTURY I MODELE

Oksana Kapynos

studentka Katedry Prawa Administracyjnego i Gospodarczego
Zaporoskiego Uniwersytetu Narodowego (Zaporoże, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-4971-7374
Anotation. Przedmiotem badań jest kompleks stosunków społecznych, które rozwijają się w procesie sądownictwa administracyjnego. Przedmiotem badań są teoretyczne i praktyczne aspekty funkcjonowania instytucji sądownictwa administracyjnego i postępowania administracyjnego we współczesnym okresie, ich treść i ramy normatywne, cel, istniejące problemy skutecznego wdrażania konstytucyjnego prawa do odwołania się do sądu, perspektywy dalszego rozwoju i kształtowania prawa administracyjnego i procesowego. Celem artykułu jest zbadanie materialnych i procesowych aspektów sprawiedliwości administracyjnej oraz opracowanie modelu administracyjno-sądowego prawa administracyjnego jako niezależnej tworzącej się gałęzi prawa ukraińskiego. Nowością jest sformułowanie wniosków, propozycji i zaleceń dotyczących poprawy ukraińskiego prawa administracyjnego i procesowego. Udowodniono, że postępowanie administracyjne winno być traktowane jako sposób sprawowania władzy sądowniczej przy rozstrzyganiu sporów publicznych między osobami fizycznymi i prawnymi z podmiotami administracji publicznej, to znaczy treść procesu administracyjnego powinna być zdefiniowana jako wymiar sprawiedliwości administracyjnej. Znaczenie artykułu polega na tym, że jego tezy pozwalają stworzyć optymalny model regulacji prawnej sądownictwa administracyjnego, który ma cechy odpowiadające systemowi prawnemu państwa demokratycznego.
Keywords: prawo administracyjne, ustawodawstwo administracyjne, sądownictwo administracyjne, administracja publiczna, postępowanie administracyjne, mechanizm prawny, wymiar sprawiedliwości administracyjnej.

ODPOWIEDZIALNOŚĆ KARNA ZA ZAMACHY NA ŻYCIE I ZDROWIE FUNKCJONARIUSZA ORGANÓW ŚCIGANIA ZGODNIE Z PRZEPISAMI WSPÓŁCZESNEGO PRAWA KARNEGO POSZCZEGÓLNYCH PAŃSTW SYSTEMU PRAWA KONTYNENTALNEGO

Vladimir Kondratov

student
Donieckiego Instytutu Prawniczego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Ukrainy (Krzywy Róg, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-7657-6431
Anotation. W ramach tego artykułu naukowego i prawnego autor rozważył wszystkie niezbędne elementy instytucji odpowiedzialności karnej za zamach na życie i zdrowie funkcjonariusza organów ścigania zgodnie z przepisami współczesnego prawa karnego niektórych państw systemu prawa kontynentalnego. Rozważając to pytanie badawcze, autor korzystał z treści źródeł obowiązującego prawa karnego tych państw. Należy zauważyć, że współczesne prawo karne niektórych państw systemu prawa kontynentalnego w taki czy inny sposób zawiera przepisy dotyczące odpowiedzialności karnej za przestępcze zamachy na życie i zdrowie przedstawicieli systemu ścigania. Najbardziej uderzającym przykładem są rozważane dyspozycje, hipotezy i sankcje przepisów normatywnych zawarte w odpowiednich artykułach obowiązujących kodeksów karnych Portugalii, Francji i Bułgarii.
Keywords: funkcjonariusz organów ścigania, zamach na życie i zdrowie, zabójstwo, uszkodzenie ciała, odpowiedzialność karna, źródła obowiązującego prawa karnego, poszczególne państwa systemu prawa kontynentalnego.

SKUTECZNOŚĆ REGULACJI PRAWNYCH REALIZACJI PRACY ZDALNEJ I PRACY W DOMU

Lyudmila Kupina

kandydat nauk prawnych, profesor Katedry Prawoznawstwa i Branżowych Dyscyplin Prawnych Wydziału
Nauk Politycznych i Prawa Narodowego Uniwersytetu Pedagogicznego imienia M.P. Drahomanowa
ORCID ID: 0000-0002-5091-8333
Anotation. Celem badania jest określenie kierunków wzmacniania skuteczności regulacji prawnych w zakresie realizacji pracy zdalnej i pracy w domu. Na podstawie wyznaczonego celu autor wyznaczył takie zadania, jak: 1) określenie istoty kategorii „praca zdalna”, „praca w domu” w mechanizmie wdrażania prawa człowieka do pracy; 2) scharakteryzowanie cech pracy zdalnej lub pracy w domu; 3) ustalenie kierunków poprawy efektywności wdrażania zasad płacy w badanym obszarze. Zasadność i wiarygodność uzyskanych wyników naukowych zapewnia zastosowanie systemu ogólnych filozoficznych, ogólnych naukowych i specjalnie naukowych metod poznania. Kluczową rolę w badaniu odegrały metody ogólnofilozoficzne, wśród których główne miejsce zajmuje metoda dialektyczna, metoda systemotwórcza, metoda prognozowania. Stwierdzono, że na poziom płac wpływa zestaw makroekonomicznych i mikroekonomicznych czynników zewnętrznych i wewnętrznych, w których rolę tych ostatnich odgrywa poziom wydajności pracy, skala działalności i poziom rentowności przedsiębiorstwa, koszty wynagrodzeń. Zaznaczono, że osiągnięcia odpowiedniego poziomu efektywności norm prawa pracy, określające mechanizm prawnej regulacji wynagrodzeń, powinny opierać się na wdrożeniu systemu administracji rządowej normowania pracy.
Keywords: skuteczność regulacji prawnych, wynagrodzenie, interesy pracownika, interesy pracodawcy, płaca.

KRYMINALISTYCZNY „PORTRET” OSOBY SPRAWCY POPEŁNIAJĄCEGO OSZUSTWA POD PRETEKSTEM GŁOSZENIA WYZNAŃ I WYKONYWANIA OBRZĘDÓW RELIGIJNYCH

Leonid Kuriata

student Katedry Kryminalistyki i Medycyny Sądowej
Narodowej Akademii Spraw Wewnętrznych (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0001-9499-7013
Anotation. W artykule zbadano ogólne aspekty dotyczące tworzenia kryminalistycznego „portretu” osoby, która popełnia oszustwa pod pretekstem głoszenia wyznań i wykonywania obrzędów religijnych oraz możliwości jego wykorzystania podczas postępowania karnego. Zidentyfikowano kategorie informacji kryminalistycznych, które można wykorzystać w procesie badania tożsamości sprawcy, w szczególności: dane demograficzne dotyczące tożsamości oszusta; społeczne i psychologiczne oznaki oszusta; informacje o fizycznych i fizjologicznych cechach oszusta. Przeprowadzono podział oszustów na określone rodzaje w zależności od wybranego zakresu działalności i sposobu ich czynności oszukańczych oraz wyróżniono następujące grupy: oszuści reprezentujący różne kulty religijne popełniają działania antyspołeczne, prowokując masowe zamieszki, w celu wprowadzenia ofiar w błąd i przejęcia ich wartości materialnych; oszuści kierujący zagranicznymi przedstawicielstwami religijnymi i ich działania mają na celu otrzymywanie i wykorzystywanie do własnych celów niezgłoszonych darowizn obywateli.; oszuści, którzy są liderami lub adeptami neoreligijnych grup pochodzenia zagranicznego i, w celu uzyskania dóbr materialnych, używają narzędzi psychologicznych do tworzenia trwałej zależności od kultu wśród ofiar; oszuści, których działania mają na celu sprzedaż adeptom „towarów niskiej jakości” poprzez manipulowanie informacjami.
Keywords: oszustwo, tożsamość sprawcy, rodzaje oszustów, religia, wyznanie, dochodzenie wykroczeń karnych, postępowanie karne.

ORGANIZACYJNE GWARANCJE REALIZACJI PRAW OSÓB O SPECJALNYCH POTRZEBACH EDUKACYJNYCH: PODSTAWY ADMINISTRACYJNO-PRAWNE

Olena Lys

deputowany ludowy Ukrainy
Rady Najwyższej Ukrainy (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0001-9626-8340
Anotation. W artykule zbadano organizacyjne gwarancje realizacji praw osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych w procesie edukacyjnym. Należy zauważyć, że opisując sytuację państwa ukraińskiego w danej dziedzinie, w celu realizacji prawa do edukacji dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, należy zauważyć, że państwo w różnym stopniu stwarza warunki do ich edukacji, korekcji zaburzeń rozwoju i adaptacji społecznej na podstawie specjalnych podejść pedagogicznych. Ze stanowiska prawnego pogląd ten opiera się na szeregu gwarancji konstytucyjnoprawnych przedstawionych zarówno w samej konstytucji, jak i w innych aktach normatywnych, które realizują prawo do edukacji dzieci danej kategorii. Na przykład, takie akty normatywne i prawne są Ustawy Ukrainy „O Edukacji”, „O Edukacji Przedszkolnej” i tym podobne. W tych źródłach normatywnych prawa konstytucyjne konkretyzują, rozwijają, rozszerzają listę praw i wolności, przekształcając normy konstytucyjne w gwaranta spełnienia ich postanowień. Gwarancje są zatem jednym z aspektów problemu prawidłowego stosowania norm prawnych, legalności, porządku prawnego i wielu innych procesów działalności prawnej. Jako szczególny rodzaj gwarancji wyróżniono gwarancje organizacyjne obejmujące działalność organizacyjną organów państwowych w zakresie realizacji i ochrony praw dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi oraz dzieci z niepełnosprawnością. Gwarancje te obejmują środki o charakterze administracyjno-zarządczym, w tym: planowanie kosztów utrzymania zakładów edukacyjnych; kształcenie dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi i dzieci z niepełnosprawnością; ewidencja dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi i dzieci z niepełnosprawnością w wieku szkolnym mieszkających na odpowiednim terytorium; organizacja transportu instytucji edukacyjnych w celu dostarczenia dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi i dzieci z niepełnosprawnością do szkoły; w niezbędnych przypadkach sprawowanie kontroli wydziałowej nad przyjęciem dzieci do szkoły i organizacją procesu edukacyjnego i inne działania. W regulacyjnym kontekście regulacji prawnych gwarancje organizacyjne są podane w ustawie Ukrainy "O Edukacji", a mianowicie: władze samorządowe tworzą warunki do uzyskania edukacji przedszkolnej poprzez: tworzenie i rozwój sieci instytucji edukacyjnych; zamawianie szkolenia pracowników pedagogicznych; wdrażanie programów edukacyjnych edukacji nieformalnej dla rodziców; prowadzenie innych działań. Stwierdzono, że zestaw gwarancji konstytucyjnych wymaga dodatkowych gwarancji organizacyjnych, obejmujących działania władz państwowych i samorządowych w celu zapewnienia realizacji praw osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych i ich ochrony przed niewłaściwym naruszeniem przez inne osoby. Gwarancje te powinny obejmować środki administracyjne, to znaczy ewidencję dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, organizację planowania budżetowego i finansowego, wykonywanie uprawnień kontrolnych i nadzorczych organów władzy publicznej w zakresie procedury przyjmowania i szkolenia określonej kategorii osób w instytucjach edukacyjnych. Włączenie gwarancji organizacyjnych jako dodatkowego elementu gwarancji konstytucyjnych odzwierciedla działania organów władzy publicznej i samorządów, instytucji edukacyjnych i ich urzędników, zapewniających funkcjonowanie mechanizmu realizacji prawa do edukacji i jego ochrony. Rozważane gwarancje powinny towarzyszyć kontroli ze strony państwa nad działalnością organów władzy publicznej i ich funkcjonariuszy w zakresie wykonywania przez nich obowiązków w zakresie obrony i ochrony praw osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych i osób niepełnosprawnych.
Keywords: gwarancje, gwarancje organizacyjne, integracja, edukacja integracyjna, dziecko ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, dziecko niepełnosprawne, zakład opiekuńczo-wychowawczy, polityka publiczna, środki administracyjne.

POJĘCIE I ISTOTA PODSTAWY I ZASADY SĄDOWNICTWA (ASPEKT TEORETYCZNY)

Valentyn Liubarskyi

wykładowca Katedry Sądownictwa, Prokuratury i Adwokatury
Instytucji szkolnictwa wyższego „Lwowski Uniwersytet Biznesu i Prawa” (Lwów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-3176-7242
Anotation. W artykule przeprowadzono badania współczesnych podejść doktrynalnych do pojęcia i istoty podstawy i zasady sądownictwa. Przeprowadzono analizę aktów prawnych, w których ustalono zasady sądownictwa. Przeanalizowano treść prawną pojęcia „sprawiedliwość” i „sądownictwo”. Dokonano rozgraniczenia tych pojęć. Omówiono zagadnienia merytorycznego wypełniania pojęć „zasada” i „podstawa”. Udowodniono różnicę między tymi pojęciami. Autor stwierdził, że przepisy konstytucyjne i przepisy ustawy o postępowaniu sądowym jasno określają podstawowe i inne zasady sądownictwa, a przepisy prawa procesowego nie zawsze rozróżniają zasady i podstawy dotyczące odpowiedniego rodzaju sądownictwa, często mieszając ich istotę. Na podstawie przeprowadzonych badań sformułowano dalsze perspektywy opracowania propozycji ujednolicenia podejść legislacyjnych w tej kwestii.
Keywords: podstawy sądownictwa, zasady sądownictwa, równość, sprawiedliwość, sąd, prawo, zasady prawa.

PODSTAWY PRAWNE ORGANIZACJI DZIAŁALNOŚCI ORGANÓW PROKURATURY W RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ: POZYTYWNE DOŚWIADCZENIA DLA UKRAINY

Roman Mazurik

kandydat nauk prawnych, kandydat na stopień naukowy doktora nauk prawnych
Uniwersytet Sprawy Celnej i Finansów (Dniepr, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0001-9197-4844
Anotation. Publikacja naukowa analizuje doświadczenia administracyjno-prawne organizacji i działalności prokuratur regionalnych w Rzeczypospolitej Polskiej, która przeszła trudną drogę integracji europejskiej i w optymalnym czasie zbudowała skuteczny system organów wymiaru sprawiedliwości. Metodologia badań opiera się na organicznym połączeniu filozoficznych, ogólnych naukowych i specjalnie prawnych metod badawczych. Zbadano pozytywne doświadczenia organizacji działalności prokuratury w Rzeczypospolitej Polskiej, która jest przykładem udanej integracji krajów poradzieckich z Unią Europejską i ma stabilny system organizacji działań prokuratorskich oparty na tradycjach narodowych, z uwzględnieniem specyfiki podziału administracyjnego i wysokiego poziomu szacunku w społeczeństwie. Należy zauważyć, że wskazane jest przyjęcie polskiego doświadczenia organizacji i działalności prokuratur regionalnych, biorąc pod uwagę rozległy podział administracyjno-terytorialny Rzeczypospolitej Polskiej, krajowe tradycje prawne i zwyczaje, które są zbliżone do ukraińskich, a także poziom świadomości prawnej i kultury prawnej obywateli. Na uwagę zasługują pozytywne doświadczenia polskiej prokuratury w zakresie organizacji działalności prokuratury wojskowej (m.in. nadania prokuratorom wojskowym statusu żołnierza), funkcjonowania elektronicznego postępowania karnego, a także w zakresie przeciwdziałania korupcji.
Keywords: prokuratura regionalna, organizacja, działalność, doświadczenie zagraniczne, sąd, interes państwa, obrona, uprawnienia, roszczenia prawne, podstawy, zabezpieczenie administracyjno-prawne, administracja publiczna.

W SPRAWIE FORM PRAWNYCH CZYNNOŚCI PROCESOWYCH W POSTĘPOWANIACH ADMINISTRACYJNYCH

Mykhailo Maletych

kandydat nauk prawnych
ORCID ID: 0000-0002-2933-0623
Anotation. W niniejszym artykule autor dokonał przeglądu nowoczesnego europejskiego i krajowego podejścia do zrozumienia podstawowych prawnych form czynności w postępowaniach administracyjnych. Autor sformułował szereg propozycji rozwoju administracyjno-prawnych regulacji postępowań administracyjnych i zaproponował uchwalenie nowej ogólnej Ustawy o postępowaniu administracyjnym, z uwzględnieniem doświadczeń europejskich. Autor krytycznie ocenił krajowe doświadczenie rozwoju natury prawnej postępowania administracyjnego i podjął próbę określenia koncepcyjnych podstaw wznowienia istoty i administracyjno-prawnej regulacji postępowania administracyjnego na Ukrainie na podstawie proponowanych w prawie europejskim form prawnych czynności procesowych w postępowaniu administracyjnym.
Keywords: postępowanie administracyjne, procedura administracyjna, akt administracyjny, demokracja, standardy, prawa człowieka, administracja, forma proceduralna, działalność administracyjna.

ZASADY ADMINISTRACYJNO-PRAWNEGO ZABEZPIECZENIA NIEZAWISŁOŚCI PROKURATORÓW

Olga Maslova

aspirant Katedry Prawa Publicznego
Narodowego Uniwersytetu Technicznego „Politechnika Dnieprowska”
ORCID ID: 0000-0002-7915-914X
Anotation. Celem artykułu naukowego jest wyjaśnienie systemu zasad administracyjno-prawnego zapewnienia niezawisłości prokuratorów na Ukrainie. Realizacja funkcji prokuratora Ukrainy wiąże się bezpośrednio z określeniem treści jego kompetencji jako całości, a w szczególności ustanowienia systemu gwarancji niezawisłości jego działalności. Na podstawie badań naukowych i teoretycznych podejść do zrozumienia kategorii „funkcje prokuratury” wyciągnięto następujące wnioski: po pierwsze, funkcje prokuratury są pewnym rodzajem jej działalności; po drugie, realizacja takiej działalności przyczynia się do realizacji odpowiednich zadań i ma na celu osiągnięcie społecznie użytecznych celów, a zatem odzwierciedla specyfikę jej działalności; po trzecie, funkcje prokuratury są określone przez szczególne historyczne i społeczne warunki rozwoju; po czwarte, skuteczność realizacji funkcji prokuratury wymaga zastosowania określonych form i metod działania; po piąte, realizacja funkcji prokuratury jest ograniczona zakresem uprawnień ustanowionych przez obowiązujące prawo. Ustalono, że realizacja funkcji państwa w zakresie obrony praw człowieka w obcych krajach odbywa się w formie takich modeli działań prokuratury, jak: 1) realizacja ochrony prawnej interesów państwa, społeczeństwa i jednostki odbywa się wyłącznie w ramach postępowania karnego (Wielka Brytania, Włochy); 2) prokuratura prowadzi ochronę interesów osób niezabezpieczonych społecznie (Republika Federalna Niemiec, Rzeczpospolita Polska, Stany Zjednoczone Ameryki, Republika Francuska); 3) prokuratura sprawuje funkcje ochrony zarówno państwa, jak i osób niezabezpieczonych społecznie (Brazylia, Ukraina, Mołdawia); 4) prokuratura sprawuje ogólny nadzór (Republika Białorusi, Wietnam, Chińska Republika Ludowa).
Keywords: skuteczność prawa, prokuratura, administracja publiczna, funkcje administracji publicznej, cele administracji publicznej.

TEORIA I PRAKTYKA STOSOWANIA ANALOGII USTAWY I PRAWA PRZEZ NOTARIUSZA

Viktoriia Orzikh

notariusz prywatny Odeskiego miejskiego powiatu notarialnego,
aspirant Katedry Prawa Cywilnego Narodowego Uniwersytetu „Odeska Akademia Prawnicza” (Odessa, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-4904-0129
Anotation. Luki w prawie są nieodłącznym stanem sfery legislacyjnego uregulowania stosunków społecznych. Takie okoliczności wynikają z obiektywnych i subiektywnych czynników procedury legislacyjnej. Niedoskonałość techniki prawnej przejawia się w procesie egzekwowania prawa, w okolicznościach konkretnych sytuacji życiowych. Podmioty egzekwowania prawa są obdarzone szerokim zakresem uprawnień, biorąc pod uwagę specyfikę ich działalności. Notariusz jako podmiot egzekucyjny ma przewidziane prawem uprawnienia do rozwiązywania sytuacji życiowych, które znajdują się na płaszczyźnie prawnej. W praktyce notariusz, podobnie jak inne podmioty, ma do czynienia z niekompletnością, niedoskonałościami aktów normatywnych i, w związku z tym, lukami w prawie. Analogia ustawy i analogia prawa są jednym ze sposobów wypełniania luk. Zdefiniowano, że analogia polega na swobodnym wypełnianiu luk, a nie na wypełnianiu samej określonej luki. W celu potwierdzenia wniosków teoretycznych zbadano przykłady z praktyki, w których notariusz musiał zastosować analogię. Zbadano również praktykę sądową, która nakłada na notariusza obowiązek stosowania analogii w swojej działalności.
Keywords: notariusz, luka, analogia ustawy, analogia prawa, podmiot egzekucyjny.

DO KWESTII DALSZEJ POPRAWY ADMINISTRACYJNO-PRAWNEJ REGULACJI SYSTEMU ORGANÓW SAMORZĄDÓW TERYTORIALNYCH NA UKRAINIE

Vasyl Pylypiv

student Katedry Prawa Administracyjnego i Gospodarczego
Zaporoskiego Uniwersytetu Narodowego (Zaporoże, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0001-8348-0289
Anotation. Celem artykułu jest analiza Ustawy Ukrainy „o służbie w jednostkach samorządu terytorialnego” z dnia 7 czerwca 2001 r. z uwzględnieniem współczesnego stanu rozwoju społeczeństwa i państwa. Zaleca się włączenie do Ustawy „O służbie w jednostkach samorządu terytorialnego” przed przedstawieniem jej w nowej wersji co najmniej przepisy dotyczące: – organu władzy państwowej, który prowadzi ogólne zarządzanie służbą w jednostkach samorządu terytorialnego (na kształt Rozdziału III „Zarządzanie służbą publiczną” Ustawy Ukrainy z dnia 10 grudnia 2015 r. „O służbie publicznej”); – dodatkowych kwestii wynagrodzenia, wypoczynku, nagród i gwarancji pracy dla osób pełniących służbę w jednostkach samorządu terytorialnego (na kształt Rozdziału VI „Wynagrodzenie, nagrody i gwarancje społeczne” Ustawy Ukrainy z dnia 10 grudnia 2015 r. „O służbie publicznej”); – cech pełnienia służby w jednostkach samorządu terytorialnego na wybieralnych stanowiskach zastępowanych w wyborach samorządowych (na kształt Rozdziału X „Cechy pełnienia służby publicznej w poszczególnych organach państwowych. Służba patronacka” Ustawy Ukrainy z dnia 10 grudnia 2015 r. „O służbie publicznej”).
Keywords: służba w jednostkach samorządu terytorialnego, wybieralni urzędnicy samorządowi, pracownicy jednostek samorządu terytorialnego, stosunki prawne na służbie w jednostkach samorządu terytorialnego, władza publiczna, prawo do służby w jednostkach samorządu terytorialnego.

KRYTERIA CELOWOŚCI STOSOWANIA ŚRODKÓW ZABEZPIECZENIA POWÓDZTWA ADMINISTRACYJNEGO

Nadiia Poberezhna

studentka Katedry Prawa Administracyjnego, Prawa i Postępowania Karnego Międzynarodowego
Uniwersytetu Biznesu i Prawa
ORCID ID: 0000-0002-4894-8007
Anotation. Ustalono, że celem zabezpieczenia powództwa administracyjnego jest zapewnienie wykonania orzeczenia w zakresie stosunków publicznoprawnych. Uzasadniono, że celem regulacyjnego utrwalenia instytucji zabezpieczenia powództwa w postępowaniu administracyjnym jest zapewnienie realnego, operacyjnego, stałego i wykonania orzeczenia w możliwie najszerszym zakresie. Ustalono, że zabezpieczenie powództwa administracyjnego powinno odpowiadać oznakom współmierności, adekwatności, proporcjonalności i dopuszczalności. Zaznaczono, że podejmowanie decyzji w sprawie zabezpieczenia powództwa odnosi się do przejawów dyskrecji procesowej sądu, co decyduje o dominacji w jego realizacji kryteriów posiadania wewnętrznego przekonania jako kryteriów jego skuteczności. Podkreślono, że kształtowanie wewnętrznego przekonania sędziego w podejmowanie decyzji o zabezpieczeniu pozwu powinno opierać się na przeprowadzeniu pełnego obiektywnego, bezstronnego badania materiałów sprawy. Stwierdzono, że zabezpieczenie powództwa administracyjnego powinno przede wszystkim dążyć do osiągnięcia równowagi interesów prywatnych i publicznych.
Keywords: powództwo administracyjne, środki zabezpieczenia powództwa, proporcjonalność, współmierność, stosunki publiczno-zarządcze, interes publiczny.

W SPRAWIE KWESTII CECH STOSUNKÓW PRAWNYCH WYNIKAJĄCYCH Z WYRZĄDZENIA SZKODY MORALNEJ W WYKONYWANIU PRZEWOZÓW KOLEJOWYCH

Rostyslav Sirko

Kandydat nauk prawnych, docent, dyrektor Czerniowieckiego Instytutu
Międzynarodowego Uniwersytetu Humanistycznego (Czerniowce, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-9698-5865
Anotation. W tym artykule naukowym ujawniono cechy stosunków prawnych wynikających z wyrządzenia szkody moralnej w wykonywaniu przewozów kolejowych. Należy zauważyć, że pasażer, który ucierpiał w wyniku zatrzymania lub przybycia pojazdu, ma prawo do realizacji prawa do ochrony swoich naruszonych praw, przewidzianych w szczególności w ustawie Ukrainy „O ochronie praw konsumentów”, żądając odszkodowania za szkody moralne. Jednocześnie konieczne jest opracowanie i sklasyfikowanie podstaw odszkodowania za szkodę moralną dla pasażera w zależności od tego lub innego rodzaju naruszenia, które popełnił przewoźnik. W przypadku szkodzenia życiu lub zdrowiu pasażera kolej ponosi odpowiedzialność wobec pasażera zgodnie z zasadami określonymi w rozdziale 82 Kodeksu Cywilnego Ukrainy. W trosce o ochronę praw pasażera prawo, mimo istnienia w tym przypadku umowy, ustanawia dla przewozów pasażerskich pozaumowną (deliktową) odpowiedzialność kolei w przypadku uszkodzenia życia lub zdrowia pasażera.
Keywords: przewóz, szkoda moralna, transport kolejowy, reforma, stosunki w zakresie przewozu kolejowego, statut kolei, umowa przewozu kolejowego, zobowiązania, kolej, transport.

FIKCYJNOŚĆ KONTRAHENTA A KORZYŚCI PODATKOWE PODATNIKA: ANALIZA POZYCJI PRAWNEJ SĄDU NAJWYŻSZEGO

Yevhen Smychok

kandydat nauk prawnych, doktorant Katedry Prawa Finansowego
Narodowego Uniwersytetu Prawniczego imienia Jarosława Mądrego (Charków, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0001-7040-6223
Anotation. W przepisach artykułu naukowego autor dokonuje analizy pozycji prawnej Sądu Najwyższego w aspekcie fikcji kontrahenta i korzyści podatkowych podatnika. Tak więc odpowiednie pozycje prawne można warunkowo podzielić na trzy bloki: 1) brak siły roboczej i zasobów materialnych. Chodzi o podatników, którzy nie posiadają własnych środków pracy i/lub materialnych na prowadzenie działalności gospodarczej. W związku z powyższym organ kontrolny kwestionuje korzyści podatkowe kontrahentów takich podatników. 2) zasada odpowiedzialności indywidualnej. Rozumie się, że podatnik nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji w przypadku naruszenia przepisów prawa podatkowego przez innych płatników podatku. 3) ocena prawna protokołów przesłuchań funkcjonariuszy kontrahentów, wyroków lub orzeczeń o zwolnieniu osoby odpowiedzialnej z odpowiedzialności karnej w ramach postępowania karnego z tytułu fikcyjnej działalności gospodarczej.
Keywords: podatnik, fikcja kontrahenta, zasada odpowiedzialności indywidualnej, zasoby pracy, Sąd Najwyższy, praktyka sądowa.

ZASADY WSPÓŁDZIAŁANIA NARODOWEGO BIURA ANTYKORUPCYJNEGO UKRAINY Z PODMIOTAMI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ I SPOŁECZNOŚCIĄ

Oleh Sorskyi

aspirant Katedry Prawa Administracyjnego i Postępowania
Charkowskiego Narodowego Uniwersytetu Spraw Wewnętrznych (Charków, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-3514-4380
Anotation. W tym artykule omówiono podstawowe zasady współdziałania Narodowego Biura Antykorupcyjnego Ukrainy z podmiotami administracji publicznej i społecznością oraz dokonano klasyfikacji tych zasad na ogólne i specjalne. Udowodniono, że w swej istocie większość informacji wykorzystywanych przez Narodowe Biuro Antykorupcyjne Ukrainy mają charakter służbowy, i ważne jest ustalenie takich zasad współdziałania, aby z jednej strony społeczność i społeczeństwo zostały poinformowane o działalności NBAU, a z drugiej strony, aby wyciek informacji służbowych nie utrudniał prowadzenia dochodzeń i działań operacyjnych. Sformułowano autorską definicję pojęcia „zasady współdziałania Narodowego Biura Antykorupcyjnego Ukrainy”. Na podstawie przeprowadzonej analizy wyróżniono główne specjalne zasady współdziałania Narodowego Biura Antykorupcyjnego Ukrainy, a mianowicie: 1) zasada prywatności; 2) zasada przejrzystości; 3) zasada komunikacji zewnętrznej i dodatkowe specjalne zasady: 1) operatywność; 2) produktywność; 3) elastyczność.
Keywords: Narodowe Biuro Antykorupcyjne Ukrainy, zasady współdziałania, ogólne zasady współdziałania, specjalne zasady współdziałania, praworządność, zasada legalności, zasada przejrzystości, zasada komunikacji zewnętrznej.

POJĘCIE I TREŚĆ WYKROCZEŃ KARNYCH POPEŁNIONYCH W INSTYTUCJACH KARNO-WYKONAWCZYCH TYPU ZAMKNIĘTEGO NA UKRAINIE

Yan Strelyuk

kandydat nauk prawnych, student Katedry Działalności Prawnej i Antykorupcyjnej
Międzyregionalnej Akademii Zarządzania Personelem (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-3337-1286
Anotation. W artykule ujawniono pojęcie i treść wykroczeń karnych popełnionych w instytucjach karnowykonawczych typu zamkniętego. Wyróżniono trzy grupy wykroczeń karnych popełnianych w zakładach karnych typu zamkniętego. Przeprowadzono szczegółową analizę stanowisk naukowców krajowych i zagranicznych na temat problemu popełnienia wykroczeń karnych w instytucjach karnych i wykonawczych typu zamkniętego. Sformułowano autorską definicję wykroczenia karnego popełnionego w tych instytucjach. Ustalono, że do najważniejszych zagadnień teoretycznych i praktycznych, które wpłynęły na praktykę sądową i wykonawczą, a teraz wymagają opracowania i badania, zaliczamy popełnienie przez skazanych w kolonii karnej rezonansowych wykroczeń karnych, takich jak: złośliwe niewykonanie wymogów administracji instytucji wykonania kar (art. 391 Kodeksu Karnego Ukrainy); działania, które dezorganizują pracę instytucji wykonania kar (art. 392 Kodeksu Karnego Ukrainy); ucieczka z więzienia lub z aresztu (art. 393 Kodeksu Karnego Ukrainy).
Keywords: wykroczenie karne, skazany, personel, zakład karno-wykonawczy, zapobieganie.

MIĘDZYNARODOWE DOŚWIADCZENIE W PRZEPROWADZANIU TYMCZASOWEGO DOSTĘPU DO RZECZY I DOKUMENTÓW, JAKO CZYNNOŚCI ZABEZPIECZAJĄCYCH POSTĘPOWANIE KARNE

Anton Chub

kandydat nauk prawnych (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-6661-4799
Anotation. Znaczenie artykułu polega na tym, że porównanie podstaw prawa postępowania karnego Ukrainy z międzynarodowymi normami prawnymi i ustawodawstwem innych krajów przyczynia się do poprawy obowiązującego prawa państwa poprzez zapożyczenie niektórych instytucji w nurcie prawnym, wzbogacanie Kultury Prawnej, określa odrębne sposoby poprawy prawa postępowania karnego Ukrainy. Tymczasowy dostęp do rzeczy i dokumentów jest rodzajem niezależnym w systemie środków zabezpieczających w postępowaniu karnym, a specyfiką jego przeprowadzenia jest to, że ustawodawca przewiduje potrzebę uzyskania zgody sądu, jeśli nie ma dobrowolnej zgody osoby na wydanie określonego przedmiotu. W artykule przeprowadzono badanie porównawcze podstawy prawa postępowania karnego Ukrainy z międzynarodowymi normami prawnymi i ustawodawstwem innych krajów w celu zapewnienia środków zapewniających postępowanie karne, a mianowicie tymczasowy dostęp do rzeczy i dokumentów. Zbadano nowoczesne krajowe ramy regulacyjne regulujące sposób prowadzenia działań w celu zapewnienia postępowania karnego. Ustanowiono system międzynarodowych aktów prawnych w zakresie zapewnienia tymczasowego dostępu do rzeczy i dokumentów, biorąc pod uwagę zasadę ochrony praw i wolności człowieka, nasilenie przestępstw popełnionych przez przestępców i inne czynniki.
Keywords: tymczasowy dostęp do rzeczy i dokumentów, prawo postępowania karnego, prawa, środki zabezpieczenia postępowania karnego, sąd, czynności śledcze.

STRUKTURALNY I FUNKCJONALNY MODEL ROZWOJU GOTOWOŚCI PSYCHOLOGICZNEJ ŻOŁNIERZY JEDNOSTEK PANCERNYCH DO WYKONYWANIA ZADAŃ BOJOWYCH

Olga Yurkova

adiunkt Katedry Moralnego i Psychologicznego Zabezpieczenia Działalności Wojsk (Sił)
Narodowego Uniwersytetu Obrony Ukrainy imienia Iwana Czerniachowskiego (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-5679-6584
Anotation. Artykuł poświęcono badaniu problemu rozwoju gotowości psychologicznej żołnierzy jednostek pancernych do wykonywania zadań bojowych. Zidentyfikowano cztery elementy gotowości psychologicznej wojownikaczołgisty: motywacyjny, wolicjonalny, osobisty, funkcjonalny. Teoretycznie uzasadniony jest strukturalny i funkcjonalny model rozwoju gotowości psychologicznej żołnierzy jednostek pancernych do wykonywania zadań bojowych. Określa: trwałe relacje między składnikami a obiektywnymi i subiektywnymi czynnikami wpływu; korelację między tworzeniem się komponentów a powodzeniem wykonywania zadań bojowych; periodyzację rozwoju tych komponentów. Zidentyfikowano i uzasadniono pięć poziomów rozwoju gotowości psychologicznej załóg czołgów: niski, zadowalający, średni, wystarczający i wysoki. Zróżnicowanie personelu wojskowego według poziomu stwarza możliwość lepszego zaangażowania ich w tego rodzaju zadania bojowe, w których będą działać tak skutecznie, jak to możliwe, a także zapewnienia zachowania zdrowia psychicznego podczas wykonywania tych zadań. Wspomniane podejście zyska szczególną wagę przy konstruowaniu zamówień bojowych w przypadku planowania działań wojennych.
Keywords: gotowość psychologiczna, poziomy rozwoju gotowości psychologicznej, symulacja, model strukturalny i funkcjonalny, jednostka pancerna, zadanie bojowe.

ADMINISTRACYJNO-PRAWNE REGULACJE REORGANIZACJI INSTYTUCJI BANKOWYCH NA UKRAINIE

Lesia Vasylieva

Sekretarz sądowy
Południowo-Zachodni Apelacyjny Sąd Gospodarczy (Odessa, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-2133-1015
Anotation. Mimo że instytucje bankowe samodzielnie podejmują decyzję o reorganizacji, kierując się celowością ekonomiczną i organizacyjną, do stosunków powstałych w procesie reorganizacji instytucji bankowych przez władze publiczne stosuje się regulacje administracyjno-prawne. Sytuacja ta wynika ze znacznego wpływu, jaki banki mają na sytuację gospodarczą i możliwość wyrządzenia potencjalnej szkody interesom państwa, społeczeństwa i obywateli. Reorganizacja instytucji bankowych przyczynia się do poprawy systemu bankowego, zapewnienia jego stabilności i rozwoju.
Keywords: Reorganizacja banków, regulacje administracyjno-prawne, poprawa efektywności