Anotation. Współczesny świat wymaga od psychologów ciągłego uczenia się i adaptacji. Artykuł uzasadnia znaczenie kompetencji samokształceniowych dla rozwoju zawodowego i sukcesu przyszłego specjalisty. Celem badania jest teoretyczne zdefiniowanie istoty i komponentów strukturalnych tej kompetencji. Na podstawie analizy literatury krajowej i zagranicznej zwrócono uwagę na kluczowe poglądy na temat samokształcenia jako integralnej cechy osobowości. Autorka przedstawia własną definicję kompetencji samokształceniowych przyszłego psychologa jako dynamicznej cechy, obejmującej motywację do rozwoju, myślenie krytyczne, samoorganizację, refleksję i interakcję z otoczeniem informacyjnym. Zidentyfikowano pięć głównych komponentów: emocjonalno-wolicjonalny, organizacyjnoaktywnościowy, poznawczy, motywacyjno-wartościowy i komunikacyjny, kładąc nacisk na ich wzajemne oddziaływanie. Rozwój tej kompetencji jest priorytetem w kształceniu psychologów zdolnych do efektywnej autonomicznej działalności i odpornych na wypalenie zawodowe.
Keywords: kompetencje samokształceniowe, przyszły psycholog, rozwój zawodowy, komponenty strukturalne, kształcenie ustawiczne
ISTOTA KONCEPTUALNA I TERMINOLOGICZNA ORAZ SKŁADNIKI STRUKTURALNE KOMPETENCJI SAMOKSZTAŁCENIOWYCH PRZYSZŁEGO PSYCHOLOGA
Yuliia Pentko
doktorantka na Wydziale Psychologii i Pedagogiki Uniwersytetu im. Alfreda Nobla (Dniepr, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0007-6472-6264