Anotation. Artykuł przedstawia teoretyczną i metodologiczną analizę genezy superwizji w psychologii, pracy socjalnej i pedagogice kształcenia zawodowego. Ukazany jest etap jej kształtowania – od psychoanalitycznego modelu mentoringu klinicznego po współczesny humanistyczny i cyfrowy paradygmat rozwoju zawodowego. Superwizja definiowana jest jako zintegrowana forma interakcji zawodowej, łącząca funkcje edukacyjne, wspierające, refleksyjne i etyczne oraz promująca rozwój tożsamości zawodowej, kompetencji emocjonalnych i odporności psychicznej profesjonalistów w zawodach wspierających. Wykazano, że jest ona wskaźnikiem dojrzałości kultury zawodowej i sposobem zapobiegania wypaleniu zawodowemu. Digitalizacja, wojna i transformacje społeczne prowadzą do pojawienia się nowych formatów praktyki superwizyjnej – online, hybrydowej i uwzględniającej traumę, które rozszerzają możliwości wsparcia i interakcji zawodowej. W pedagogice kształcenia zawodowego superwizja jest uważana za innowacyjną technologię mentoringową, która kształtuje kulturę refleksji, partnerstwa i samorozwoju w obliczu globalnych wyzwań.
Keywords: nadzór, kształcenie zawodowe, praca socjalna, psychologia, digitalizacja, podejście humanistyczne, refleksja, tożsamość zawodowa, kultura etyczna, zrównoważony rozwój
GENEZA ROZWOJU SUPERWIZJI W PSYCHOLOGII, PRACY SOCJALNEJ I PEDAGOGICE KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO
Iryna Prozhoha, Nelly Klyovan
Iryna Prozhoha, kandydat nauk ekonomicznych, docent, docent na Katedrze Pracy Socjalnej i Rehabilitacji, Państwowy Uniwersytet “Kijowski Instytut Lotniczy” (Kijów, Ukraina)Nelly Klyovan, ekspert sądowy oddziału kijowskiego Narodowego Centrum Naukowego “Instytut Ekspertyz Sądowych im. zasłużonego prof. M. S. Bokariusa” (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-4991-8317, ORCID ID: 0009-0007-7735-4009